Op dinsdagavond 28 oktober 2025 hield de politie in Tilburg een man aan op verdenking van diefstal met geweld. Kort na de arrestatie bespuugde de verdachte een politieagent. Volgens de politie zit de man nog vast. Het incident, dat zich afspeelde nabij een winkel, raakte een gevoelige snaar: het raakt niet alleen de veiligheid in de winkelstraat, maar ook de grenzen van respect voor mensen met een publieke taak.
Hoewel de feiten door justitie zorgvuldig worden beoordeeld, staat één ding buiten kijf: spugen op een agent is een ernstige vorm van agressie. Het is niet slechts een uiting van disrespect; het brengt gezondheidsrisico’s met zich mee, vergroot de spanning op straat en beschadigt het vertrouwen tussen burger en overheid. Juist daarom is het zinvol om dit voorval te plaatsen in een bredere context.
Een incident dat verder reikt dan één aanhouding
Tilburg is, net als andere Nederlandse steden, de afgelopen jaren geconfronteerd met wisselende signalen van winkelcriminaliteit en agressie tegen personeel en hulpverleners. Incidenten als deze wekken begrijpelijke emotie op, maar ze vormen ook een kans om lessen te trekken: hoe houden we winkelgebieden toegankelijk en veilig, en hoe zorgen we ervoor dat degenen die onze veiligheid bewaken met respect en proportioneel optreden kunnen werken?
Wat betekent ‘diefstal met geweld’ in de praktijk?
Bij diefstal met geweld wordt een vermogensdelict vergezeld door geweld of bedreiging met geweld, bijvoorbeeld tijdens de vlucht of om aanhouding te voorkomen. In het Nederlandse strafrecht geldt dit als een zwaardere vorm van diefstal, met hogere straffen. De maatschappelijke schade is groot: medewerkers en omstanders kunnen geraakt worden, en het veiligheidsgevoel daalt acuut in de directe omgeving.
Spugen op agenten: meer dan een belediging
Spugen richting een agent is in juridisch en maatschappelijk opzicht ernstig. Naast het mogelijk kwalificeren als mishandeling is het een directe aanval op de waardigheid en veiligheid van de ambtenaar in functie. Ook zonder zichtbare verwonding veroorzaakt spugen stress, mogelijke gezondheidszorgen en een verslechtering van de werkomstandigheden voor politiemensen, die toch al in een hoogspanningsomgeving opereren.
De realiteit in de winkelstraat
Ondernemers investeren steeds vaker in preventie: heldere winkelinrichting, training in sociale veiligheid, samenwerking met buurtpreventie en directe lijnen met de politie. Het doel is tweeledig: escalatie voorkomen én het winkelend publiek een prettig, vrij gevoel geven. Waar drukte, schaarste of frustratie samenkomen, kan wrijving ontstaan. Dan is het cruciaal dat personeel en handhavers dezelfde taal spreken: observeren, aanspreken, de-escaleren en, als het niet anders kan, ingrijpen.
Preventie als gezamenlijke opgave
Effectieve preventie begint voor de deur. Goede verlichting, zichtbare camera’s en gastvrije aanwezigheid van personeel verminderen kansen op winkeldiefstal. Binnen helpt een duidelijke looproute, vriendelijke begroeting en alertheid op signalen (onrustig gedrag, samenscholing, het wisselen van jassen of tassen) om tijdig bij te sturen. Wanneer de politie wordt ingeschakeld, is informatiekwaliteit bepalend: een heldere beschrijving, tijdstip, richting van vlucht, en camerabeelden vergroten de pakkans en beperken risico’s voor iedereen.
Bodycams, training en nazorg
Bodycams leveren transparantie op bij aanhoudingen en beschermen zowel burger als agent door objectieve context te bieden. Daarnaast werkt gerichte training in conflicthantering en mentale weerbaarheid: herken triggers, gebruik kalme, duidelijke taal, en houd veilige afstand. En als het misgaat, is nazorg geen luxe maar noodzaak: medische check voor besmettingsrisico’s bij spugen, maar ook psychologische ondersteuning om langdurige stressklachten te voorkomen.
Rechten, plichten en proportionaliteit
In elke aanhouding komen burgerrechten en handhaving samen. Verdachten hebben recht op een zorgvuldige rechtsgang en juridische bijstand; agenten hebben de plicht om proportioneel en controleerbaar op te treden. Duidelijke werkprotocollen, scherp toezicht en transparante communicatie na incidenten zijn essentieel om vertrouwen te behouden. Waar emoties oplaaien, helpt het als feiten snel en zorgvuldig worden gedeeld, binnen de grenzen van privacy en lopend onderzoek.
De rol van de gemeenschap
Veiligheid is geen eenmanszaak. Bewoners, ondernemers, boa’s en politie bouwen samen aan een sociaal weefsel waarin normoverschrijding minder kans krijgt. Dat vraagt om zichtbare aanwezigheid in de buurt, laagdrempelige meldpunten en respectvolle bejegening over en weer. Het publiek kan bijdragen door incidenten te melden, beelden veilig te delen met de autoriteiten in plaats van op sociale media, en door medewerkenden en hulpverleners met rust en respect te benaderen wanneer een situatie escaleert.
Wat we morgen al kunnen doen
Ondernemers kunnen scenario’s oefenen: wie belt 112, wie begeleidt omstanders weg, wie borgt de beelden? Ook nuttig: een korte briefing aan het begin van de dienst met aandacht voor signalen en rolverdeling. Voor gemeenten liggen er kansen in het versterken van winkelgebiedsteams en het faciliteren van gezamenlijke scholing. En voor ieder van ons geldt: spreek grenzen rustig uit, laat je niet meeslepen door groepsdruk, en kies voor de-escalatie waar mogelijk.
Het voorval in Tilburg herinnert ons eraan dat winkelveiligheid en respect voor hulpverleners onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. We willen straten waar je zorgeloos kunt winkelen, waar ondernemers kunnen ondernemen en waar agenten veilig hun werk doen. Dat ontstaat niet vanzelf: het vraagt om dagelijkse keuzes, kleine correcties en een brede, consequente norm. Juist in die optelsom van houding en handelen schuilt de kracht om incidenten te voorkomen en het vertrouwen op straat te versterken.
